back to my roots

Gisteren kwam er een hele goede vriend van mij op bezoek. Wij hebben elkaar al een aantal jaren niet gezien door omstandigheden maar dat heeft nooit invloed gehad op ons vriendschap. Hij bleef eten met zijn vriend en dat betekende voor mij een excuus om in de keuken te staan (ook al was het 27 graden buiten). Ondanks dat wij elkaar al sinds de middelbare school kennen, heb ik nog nooit voor hem een couscous gemaakt. Dat was nu het moment ervoor. Ik moet erbij zeggen dat ik couscous maar een paar keer per jaar maak omdat het een behoorlijke voorbereidingstijd nodig heeft, dus maak ik het eigenlijk alleen voor bijzondere gelegenheden en bijzondere mensen. 

De Tunesische gerechten die ik maak, heb ik geleerd van mijn oma, mijn vader en Najet (een goede vriendin van mijn moeder die ook een echte foodie is). Ze zijn speciaal voor mij en hebben een grotere betekenis dan alleen een gerecht. Ze zijn onderdeel van mij. Een cultureel erfgoed die ik heb leren kennen in mijn jeugd. Een herinnering naar vroeger, toen ik in Tunesië woonde. Elke keer als ik weer iets Tunesisch maak, voel ik weer die liefde voor een cultuur, een gemeenschap waar ik vroeger onderdeel van was en denk ik terug aan mijn vader, ons huis en de zongerijpte vruchten die langs de weg te koop waren. Smaken van zoete en sappige meloenen, abrikozen en nectarines komen weer naar boven en daar geniet ik ontzettend van. 

Dit liefde voor eten en ingrediënten heb ik nog steeds. Ik hou van koken en bakken, van gerechten maken waarvan de smaak puur en uniek is. Waar ingrediënten een verhaal kunnen vertellen. Dit proef je ook. Je proeft de emotie die in een gerecht gaat en dat kan het zo veel meer betekenis krijgen dan alleen een gerecht. Dan is bijvoorbeeld een bruidstaart niet alleen een foto maar ook een smaak en een emotie van een moment van intense liefde en geluk. En hoe gaaf is dat? Dat ik soms de eer mag hebben om dat moment een smaak te geven?

 

En zo geef ik mijn liefde door. Ik bereik een bepaalde flow tijdens het bereiden van eten. Een flow waarin mijn herinneringen naar boven komen en waarin ik zorgvuldig elk ingrediënt oppak en bewerk. Ik doe het met alle liefde en plezier en maak graag mensen blij ermee. Dit is mijn cadeautje voor mijn gasten. 

Reactie schrijven

Commentaren: 3
  • #1

    Marjolein (zaterdag, 24 juni 2017 20:12)

    Wat schrijf en bak je toch heerlijk lief vriendinnetje! �

  • #2

    Sanne Bogers (zaterdag, 24 juni 2017 21:49)

    Ik weet nog dat je me geleerd hebt om Brique en Doigts de Fatma te maken. Ook effe een werkje, maar je maakt er gegarandeerd vrienden mee! :)

  • #3

    Inès (woensdag, 28 juni 2017 13:49)

    Dank jullie wel :)